Voorjaar/Mei 2006 – Engeland
Mei 2006
We hoorden van mijn schoonzus dat je via Duinkerken zo goedkoop naar Engeland over kan met de boot. Aangezien we hier al vaker over gedacht hebben, moet het er nu maar eens van komen. Aloys heeft gebeld: een retour met onze camper plus 2 personen kost 98 Euro. De knoop wordt doorgehakt: laten we het maar proberen!
vrijdag 28 april 2006
Vandaag inpakken en vertrek, we gaan naar Belgie. We kennen een aardig klein campinkje in Ieper, daar staan we mooi en dan is het morgen nog maar 50 kilometer. Om 12 uur vertrekken we, inschepen moet 5 kwartier van tevoren. Nou, ik heb er wel zin in.
zaterdag 29 april 2006
Een dag die begon met de nodige stress. Eerst op de camping in Ieper, de douches die alleen maar (erg) koud water gaven. Een groot deel van de campinggasten was "not-amused", zoals de Engelsen dat noemen… Daarna op weg naar Duinkerken. We hadden geen exact adres, wel TomTom. Maar toch kwam het niet goed, waardoor we te laat aankwamen bij de Car-ferries. Half 12 ipv kwart voor 11. Gelukkig gaf dat geen probleem, er waren nog genoeg wachtenden voor ons.
Aan boord van het schip moet je de auto verlaten en zijn we aan dek gaan kijken.
Ik kreeg zin iets te eten, dus gingen we eens kijken in het restaurant. De aantrekkingskracht van de gerechten vond ik omgekeerd evenredig met de prijzen. We informeerden naar de soep van de dag:bloemkoolsoep. Ik wist niet dat het bestond. Gelukkig was de smaak iets beter dan de reuk.
Om 13.00 uur zou er een verbinding worden gemaakt met een heel oude kennis, Lex PE1CVJ, ook zendamateur, die op vlak na ons vertrok uit de haven van Calais met dezelfde bestemming: Dover Na diverse pogingen hebben we uiteindelijk de moed opgegeven, het is niet gelukt. Later bleek Lex, die te vroeg in Calais aankwam, een boot eerder te hebben genomen.
Om ca 13.00 uur Engelse tijd (de klok een uur teruggezet) verlaten we de boot en moet er links gereden worden. Dat is eerst wel behoorlijk wennen. In Folkestone gestopt voor een pauze, en kort daarachter een grote Engelse supermarkt gevonden. Omdat het maandag een feestdag is komen er 2 zondagen achter elkaar, daarom struinen we daar maar even doorheen.
We rijden langs de kust en komen onderweg een langs een camping. Overnachten kost hier 25 Pond (omgerekend ruim 80 gulden) We zijn natuurlijk wel gewaarschuwd, maar toch schrikken we hiervan. Het eind van het liedje is dat we tegen 19.00 uur in Brighton op een camping gaan staan die 27 Pond kost mede ivm de feestdag maandag. Nou, we gaan maar eens kijken of dat niet anders kan. Helaas hadden we weinig plezier van de site met adressen van Henk en Wieke. Ik had dan thuis heel Engeland moeten uitprinten maar dat is veel te veel. Of je moet de pagina vanuit het buitenland bekijken, maar omdat je niets kunt opslaan (daar is die site tegen beveiligd) moet dat steeds opnieuw en dat is ook niet handig.
zondag 30 april 2006
Vanmorgen eerst op onze super-de-luxe camping gedouched. Daarna inpakken en wegwezen. We besluiten landinwaarts te rijden omdat we Stonehenge willen bekijken. Dat is vanaf de kust niet zo vreselijk ver. We kiezen voor een route langs/door de South Downs, het Engelse platteland. Ook bekend als Jane Austen-land. Een mooie route, en redelijk op tijd komen we aan bij Stonehenge.
Dat kun je van binnen of van buiten het hek bekijken. Het verschil is dat binnen het hek 13 Pond = ca 19,50 Euro = ruim 42 gulden voor 2 personen kost. Dat wordt ons wel wat te gek en we hebben het snel gezien (cultuurbarbaren?).
We besluiten om op zoek te gaan naar een camping. In de camper heb ik een oud boekje (van de ANWB) met kleine campings in Europa. Hierin vinden we een camping niet ver van Stonehenge: Hillcrest. Eigenlijk vinden we het per toeval. De eigenaresse heeft de wegwijzers weggehaald omdat ze nog niet al het schilderwerk klaar heeft. Maar wij mogen er gelukkig gewoon staan.
Er ligt een klein dorpje in de buurt, je kan er lopend heen. Dat doen we, en we nemen eerst een echte Engelse (half) pint Bitter! Ook besluiten we er te blijven eten in een van de 3 pubs. Daarna lopen we terug naar de camper en maken nog wat koffie. De camping heet Hillcrest en ligt aan de weg van Salisbury naar Southampton, de A38. Vanuit Salisbury ca. 10 kilometer tot aan een benzinepomp en stoplichtkruising. Dan na ca. 2 km aan de linkerkant, een onopvallende inrit. Vanaf de camping naar het dorp Whiteparish is ca 10 tot 15 min. lopen. Er zijn 3 pubs, je kan heel lekker eten in de grootste van de drie, de Whiteparish Lantern.
De aangename dingen en de minder aangename! maandag 1 mei 2006 Na een nacht met regen begint de dag met een zonnetje. Het is wel dun, maar toch. In heel Engeland is het vandaag een feestdag: Bank Holiday. We hebben geen flauw idee wat dat kan zijn, maar veel mensen zijn dan vrij. Omdat we gewaarschuwd waren en dit ook wel vermoedden (in Duitsland en Engeland is dit ook een feestdag, maar dan is het de Dag van de Arbeid) waren we er wel op voorbereid. We besluiten de weg Oostwaarts te vervolgens langs de kust. Aloys had gelezen dat Abbotsbury een leuk plaatsje was, dus die kant gaan we op. Dat brengt ons dwars door het New Forest naar de kust.
Daar aangekomen bleek het inderdaad een leuk plaatsje te zijn en omdat het een feestdag was, was er van alles te doen. We hebben het Meiboomdansen bekeken, het plaatselijke kerkje en een tentoonstelling over het dorpje. Er werd geld ingezameld, en je kon tegen betaling een ritje maken op een trike. Koffie gedronken in een soort Grootmoeders huiskamer. Allemaal erg kneuterig maar de zon scheen en we hadden vakantie.
We vervolgden onze route naar Lyme Regis waar je naar men zegt enorme fossielen kunt vinden. Maar nu waren er ernstige wegwerkzaamheden lang de boulevard. Het was er wel gezellig druk met leuke winkeltjes waaronder een geweldig leuke winkel met antiek en rariteiten. Bijna wat gekocht…
Voor de Fish & Chips waren we te laat dus we moesten zelf koken. Aardige camping gevonden net buiten Lyme Regis aan de weg naar Exeter (wegnr. 3052) voor 8 Pond excl. stroom. dinsdag 2 mei 2006 De dag begint met Engels weer: bewolkt, 8 graden en een behoorlijke wind zo aan de kust. We rijden eerst naar Exeter omdat ik het wel leuk vindt om in Engeland te winkelen en dit zo’n beetje de enige grote plaats is waar we komen. Maar we vertrekken er weer met lege handen: er is niets voor mij bij en winkelen met een man is toch anders (als je begrijpt wat ik bedoel…) We rijden naar Dartmoor, het weer klaart op al blijft het fris. We steken het Dartmoor dwars over, een hele mooie omgeving. Ruig en leeg, het doet ons wel wat denken aan de Hardanger Vidda in Noorwegen.
We besluiten door te rijden tot aan Lydford. Daar vinden we een aardig klein campinkje en we wandelen naar de plaatselijke Inn: The Castle Inn naast de ruxefne van The Old Castle. Ze hebben daar en goede kok waarmee ze een Award hebben gewonnen. Ik besluit iets Engels te bestellen: lamskoteletjes met mintsauce. Heerlijk! Met ronde buikjes (dat waren ze toch al enigszins) wandelen we terug naar de camping: 10 minuten hooguit. woensdag 3 mei 2006 ‘s Morgens schijnt eindelijk de zon. Van de weeromstuit zijn we vroeg wakker. Nog geen zin in ontbijt, we gaan op stap. Er moet een Gorge (kloof) zijn in Lydford, die willen we zien. Het is in de richting van the Old Castle en de Inn. Daar aangekomen blijkt a. het spul pas om 10.00 uur open te gaan, wij staan er om half 9. b. "even" gaan kijken is er niet bij, de totale route is ongeveer 1,5 kilometer lang inclusief de waterval c. de toegangsprijs is bijna 5 Pond = 7,5 Euro of ruim 16,50 gulden x 2 = 33 gulden! Oftewel: we maken rechtsomkeert en bekijken op de terugweg the Old Castle en het plaatselijke kerkje. Na een snel ontbijtje gaan we verder. We hebben gisteravond besloten om het oorspronkelijke plan, om door te rijden tot aan Lands End, te laten vallen omdat dat te veel druk op de vakantie legt. Hierdoor ontstaat meer ruimte in het reisprogramma en besluiten we nog eens op ons gemak rond te kijken op het Dartmoor. We rijden via het plaatsje Chagford waar ik bij de plaatselijke "Winkel van Sinkel" een echte Engelse (opvouwbare) regenhoed koop. En we drinken koffie op een terrasje buiten in de zon, zoals dat hoort op vakanties.
In Postbridge bekijken we de "Clapperbridge" uit de Middeleeuwen en we kopen daar een ansichtkaart en Engelse Pastries voor de lunch.
We verlaten Dartmoor via Plymouth waar we tanken voor bijna 1 Pond (97,5 Pence) per liter. In Plymouth gaan we met de veerboot over, geld voor de overtocht wordt niet opgehaald? Soms zit het tegen, soms zit het mee!
We zijn op weg naar een kleine camping in Polruan, aanbevolen door buurman/collega Jan-Willem. Aloys wil zoals gewoonlijk via een binnenweg, "een mooie route" langs de kust. Dat valt tegen: er is op die weg maar ruimte voor 1 auto met links en rechts hoge aarden wallen dus geen uitzicht en regelmatig uitwijkplaatsen om je tegenligger er langs te laten. Hierdoor ligt de gemiddelde snelheid op ca 30 km per uur en dan ben je nog wel even onderweg.
De camping is klein en keurig onderhouden door een zeer vriendelijk echtpaar. Helaas komt er mist vanuit zee landinwaarts waardoor het zicht nu wordt beperkt. Na het eten gaan we nog even kijken langs het kustpad en lopen dit voor een deel af richting Polruan. Maar omdat ik voor donker terug wil zijn gaan we toch maar via dezelfde weg terug i.p.v. in het donker over de kliffen te struinen, dat lijkt me niks. donderdag 4 mei 2006 De weersverwachting voor vandaag = 25 graden. We gaan eerst kijken in Polperro. De snelste route is dus niet door de binnenlanden. Polperro is een alleraardigst zeer fraai en zomers drukbezocht vissersplaatsje. Gelukkig zijn we er vroeg en is het nog rustig.
We wandelen wat en maken foto’s, drinken koffie in een oude scheve Pub, en kopen Fudge en Short Bread voor de mensen thuis en pasties voor onszelf voor de lunch.
Dan gaan we richting Bodwin Moore waar de Jamaica Inn moet staan, naar het boek van Daphne Du Maurier. Klopt, het staat er inderdaad. Flink uitgebouwd en klaar om bussenvol toeristen te ontvangen. Wij zijn er snel weer weg.
We zetten de neus weer Oostwaarts en trachten onderweg een wijnboer te vinden. Daar kun je in Frankrijk zo fijn wijn proeven en meestal ook goed overnachten. Maar in Engeland is het prut, we hebben er eindelijk een gevonden maar die is alleen maar open van vrijdag tot maandag. Vandaag is donderdag en we worden min of meer weggekeken. Nou dan niet. We besluiten dan nog maar even door te rijden naar de camping onder Salisbury, Hillcrest. We zijn er wat aan de late kant maar de ontvangst is prima en de plek ook.
Een quiz-vraagje: hoeveel sloten zitten er op dit hek, en zit dit hek nu wel of niet op slot??
vrijdag 5 mei 2006 We verlaten de leukste camping van Zuid-Engeland. De zon schijnt al volop en het belooft opnieuw een stralende dag te worden. We rijden opnieuw dwars door de South Downs via een toeristische route. Ergens onderweg in een aardig plaatsje zijn we gestopt om wat winkels te bekijken en eventueel wat inkopen te doen. Tegen half 5 komen we aan bij een wijnboer. Deze is nog open, tot 5 uur dus opschieten! We proeven en kopen wat witte wijn, min of meer als curiositeit. De dame in de winkel is alleraardigst, de prijs best pittig ca 6,50 Pond. Zij weet als antwoord op onze vraag een kleine camping in de buurt, aan de Crazy Lane. Het is eigenlijk een caravanpark (bedoeld voor sta-caravans) maar voor 1 nacht vinden we dat niet zo erg omdat je van daaruit kopend naar het dorp kan waar we wat willen eten. Voordat we naar het dorp gaan zitten we nog even buiten in de zon. Er komt een sms-je binnen van Lex Pe1CVJ. Aloys doet de zender aan, draait over de frequenties en warempel, het lukt. Het wordt een prima verbinding via de repeater van Hastings. We worden gewaar dat hij die middag ook bij een wijnboer is geweest die maar kort bij ons vandaan was. Lex en zijn gezin gaan ook zaterdagmiddag terug vanaf Dover en we zullen het dan nog eens proberen. Dan lopen we richting het dorp en schuiven aan in "the Queens Head" waar een van de locals mij zijn laatste mop verteld. Op mijn reactie dat ik er als buitenlanders niets van kan volgens antwoord hij dat hij het toch leuk vond om met mij/tegen mij gesproken te hebben. Alle Engelsen die we deze vakantie ontmoet hebben zijn trouwens vreselijk aardig en erg behulpzaam. Zodra je met een kaart voor je neus zit moet je verdacht zijn op de vraag: are you lost? Volgens mij vinden ze buitenlanders vreselijk leuk. Ik heb ook heel Engels (lamsvlees gebraden in rodewijnsaus) en lekker gegeten.
zaterdag 6 mei 2006 De laatste dag alweer. De dame van de wijngaard had ons gewaarschuwd voor een wegomlegging bij Rye. Gelukkig is het zaterdag en we zijn vroeg, en we zijn er snel voorbij. Vlak voor Dover zit een hele grote supermarkt en daar gaan we tanken en nog wat inkopen doen. Dan richting de boot en dan horen we via de zender Lex weer roepen naar ons. Zijn boot zal ca een half uur eerder vertrekken en hij staat in rij 9, wij in rij 2. Met de portofoon in de hand gaat Aloys op zoek, en na 30 jaar kunnen ze elkaar de hand schudden. Dat je dat nou in Engeland gebeurt, vreemd toch? Maar wel leuk.
Het weer is veel minder goed en lijkt wel steeds slechter te worden. Onderweg op zee is het mistig en beperkt zicht. Aan de andere kant in Duinkerken lijkt het eerst niet veel beter, maar als we wat verder landinwaarts komen blijkt het aan "onze"kant veel beter weer te zijn. Jammer voor Herman en Eugeni, die komen morgen pas terug. Uit hun sms bericht blijkt zelfs dat ze daar in de regen zitten. We zijn van plan om na Antwerpen af te zwaaien richting Wijk en Aalburg, maar bakker Gerard neemt de telefoon niet op en lijkt dus niet thuis te zijn. Nou ja, dat wordt dan een andere keer. We rijden door naar Kampen en zijn rond 21.00 uur thuis.
Winterberg – Februari 2006
Skien in Winterberg
Wintervakantie 2005
Naar de wintersport: aloys.uwnet.nl
Herfstvakantie 2005
zaterdag 22 oktober 2005
Vertrokken op zaterdagmiddag na wat opruimen en schoonmaken in huis, en last but not least: de camper inpakken. Het meeste zat er nog wel in, maar toch maar even nagelopen.
Dan nog even naar de supermarkt, zodat we voor de eerste paar dagen ons kunnen redden met de boodschappen.
Het is de bedoeling dat we naar de Moezel gaan, omdat daar nog een paar doosjes wijn voor ons klaarstaan, maar we hoeven niet per se de kortste weg te nemen. Omdat de zaterdag al voor een groot deel om is, is mijn voorstel om naar Tongeren te rijden. Daar kunnen we dan op de zondagmorgen mooi over de rommelmarkt.
Aloys weet zich te herinneren dat Wietse en Anja daar ook het eerste weekend van de vakantie heen willen, grote kans dat we die daar treffen.
En dat is ook zo, ze zijn een half uur voor ons gearriveerd en zullen net gaan eten. Ze hebben wat opgehaald bij de frituur, wij volgen dat voorbeeld en schuiven gezellig aan. Buiten miezert het, maar we zitten warm en droog. Er staan in totaal 8 campers, na ons kwam er nog een Duitse camper bij.
zondag 23 oktober 2005
De volgende morgen is het bewolkt, met zo nu en dan wat spetters. Daardoor is de rommelmarkt niet zo groot en niet zo druk.
![]() |
Linksboven een leuke Art Nouveau lamp. Hij stond me wel aan, en dat we ervoor in de buidel zouden moeten tasten was wel te verwachten, maar 1150 Euro? Volgens de verkoper is het glas afkomstig van de beroemde Franse fabrikant Daum uit Nancy. Dat gaan we dus niet doen, maar blijft een plaatje. We zoeken troost in het cafe op de hoek (foto rechts).

Uiteindelijk hebben we niets gekocht, Aloys vond de blauwe klok voor op de schoorsteen niet mooi……

De lunch hebben we gebruikt op een terras, lekkere ommelet met een Belgisch bier.
Na het afscheid van Wietse en Anja zijn we naar Brussel gereden, een kleine 100 kilometer. Dan eerst naar de camping in Grimbergen, aan de Veldkantweg.
We werden door de campingbeheerder weer even knorrig als de voorgaande keren onthaald, dat zijn we inmiddels gewend. En de gasten blijven toch wel komen, want andere goede campings zijn er eigenlijk niet.
Na het uitrollen van de stroomkabels en de blokjes onder de voorwielen hebben we ons gexefnstalleerd. Het was al niet koud, en het is vanmiddag nog ook opgeklaard waardoor het eigenlijk heel aardig weer is geworden.
Aloys heeft gekookt, hij heeft spaghetti gemaakt. Daarna afgewassen, koffie gezet en een stukje geschreven voor het weblog.
maandag 24 oktober 2005
Hoewel het ‘s nacht droog is gebleven is het tegen de ochtend gaan regenen. We doen onze jassen aan en nemen een paraplu mee voor noodgevallen. Geen overodige luxe: maandag bleek de slechtste dag van de week!
De bushalte is tegenwoordig vlak voor de camping, voorgaande jaren moest je eerst een stevig eind lopen naar het busstation.
We konden bij de chauffeur voor € 3,80 pp een dagkaart kopen, voor het laatste stukje van en naar de camping met je € 0,40 bijbetalen.

We besloten om eerst de kerk op de Koekelberg te gaan bekijken, een monstrueus gebouw boven op een bult aan het einde van een grote laan.

De eigenlijke naam van deze kerk is Heilig-Hartbasiliek, maar hij wordt meestal Basiliek van Koekelberg (naar de omliggende wijk Koekelberg) genoemd.
Hoewel de 1e steen werd gelegd in 1905 werd de 90 m. hoge koepel pas voltooid in 1969.
De bedoeling was oorspronkelijk dat het een gotische kerk zou worden, maar omdat dat te duur was, is het uiteindelijk een indrukwekkende Art-Deco kerk geworden. Het is de vijfde grootste kerk ter wereld, en 1952 werd door paus Pius XII de titel Basiliek toegekend.

Met het bekijken van dit gebouw zijn we een aardige tijd zoet geweest, we zijn helemaal bovenop geweest. Mooi uitzicht over Brussel!
Daarna op zoek naar een heel oud cafxe9, de Ultieme Hallucinatie met een Jugendstil inrichting.

Het is het enige restaurant in Brussel met nog een oorspronkelijk Art nouveau interieur. En de lunch was hier uitstekend!
Daarna richting het centrum, aantal winkels bezocht maar weinig gekocht. Aloys is even in de Mediamarkt geweest, die is zo groot dat hij er ontmoedigd weer uitgelopen is. Intussen regende het pijpenstelen, we hebben nog een kopje koffie gedronken in het Jugendstil-cafxe9 Falstaff. Aardig, maar het interieur mag wel eens worden opgeknapt, jammer. Terug naar de camping, soepje gemaakt.
dinsdag 25 oktober 2005
‘s Morgens eerst naar het toiletgebouw om te douchen. Deze week is op de camping de laatste week van het seizoen, vanaf 1 november gaat de wintersluiting in. Het achterste veld is afgesloten en de heren moeten gebruik maken van de damesafdeling. Bovendien is de helft van de toiletten en douches afgesloten, zodat als Aloys en ik bij de douches aankomen er nog maar 1 douche beschikbaar is. Dus besluiten we gezellig samen te gaan douchen, net als thuis.

Buiten regent het inmiddels zo hard dat je daar ook zou kunnen douchen, maar dat doen we maar niet i.v.m. de openbare zeden en zo.

We verlaten de camping en rijden naar het Koninklijk Museum voor Kunst en Geschiedenis, ook wel genoemd Jubelparkmuseum(foto boven). In het kader van de feestelijkheden van het 175-jarig bestaan van Belgie wordt hier tot 31 december tevens een tentoonstelling wordt gehouden over Jugendstil en Art Nouveau in Brussel (periode 1830 – 1958)

Onze entreekaartjes geven toegang tot het hele museum en na de tentoonstelling bezoeken we nog een paar afdelingen: Egypte met een aantal sarcofagen met mummies, Rome met wat aanwinsten van de Etrusken, de afdeling met glas en de afdeling met fotografie. In het restaurant van het museum eten we een heerlijke pompoensoep.

Na het museumbezoek rijden we eerst en eindje om via de Louizalaan, we bekijken daar het Hotel Solvay. Hotel Solvay is gebouwd door Victor Horta voor Armand Solvay. Dit gebouw wordt een van zijn opmerkelijkste creaties genoemd. Het moet vooral van binnen erg mooi zijn, maar is helaas maar zeer beperkt opengesteld zodat we genoegen moesten nemen met de buitenkant. In 2000 werd dit gebouw samen met 3 andere gebouwen van Horta door de Unesco tot werelderfgoed verklaard.
Tevens vinden we er in de buurt een draadloze internettoegang die we gebruiken om onder meer onze e-mail op te halen.

Daarna verlaten we Brussel richting Luxemburg maar het begint al wat laat te worden. In plaats van door te rijden besluiten we af te slaan naar Han-sur-Lesse. Daar schuiven op de camperplek aan bij de rest, en zoeken een restaurant waar we forel eten. Lekker!
woensdag 26 oktober 2005
Het is de vorige dag in de loop van de middag droog geworden, en het was al niet koud. In Han is de volgende morgen stralend weer en de verwachtingen zijn heel goed. We bezoeken eerst de plaatselijke supermarkt om voor moeder een fles Oxo te kopen. Daarna drinken we nog een kop koffie in het restaurantje waar we ook de forel gegeten hebben.

We vervolgen de reis naar Luxemburg via de binnenlanden. We kijken even rond in Bastogne. Onderweg in Diekirch kopen we gebraden kip met zuurkool voor het avondeten. In Echternach aangekomen bezoeken we de VVV voor informatie over wandelingen in ‘klein-Zwitserland’. De mevrouw aan de balie loopt niet over van vriendelijkheid en Aloys wil verder naar Wintrich dus de wandelingen moeten wachten op een andere gelegenheid.
Aangekomen in Wintrich worden we ontvangen door Maren en Jack. Sinds 1 september hebben ze vergunning voor een Strauswirschaft, ze noemen het Jack’s revier.
‘s Avonds zitten we gezellig bij een glas mooie witte wijn, samen met en Belgisch echtpaar die hun ouders een weekje op reis hebben meegenomen.

donderdag 27 oktober 2005
Laat vertrokken – eerst uitgeslapen en ontbeten. Daarna langs de Moezel richting Bremm. Daar was nog een mooi plekje voor ons.

‘s Middags eerst nog even doorgereden naar Ernst en Cochem. In Ernst wijn gekocht en in Cochem draadloos internet gevonden.

Daarna terug naar Bremm. De familie Oster-Franzen heeft een mooi bedrijf, en maakt ook heerlijke wijnen. Om 18.00 uur konden we meedoen met de rondleiding door de kelder en aansluitend een uitgebreide wijnproeverij met een (brood)maaltijd.

De heer des huizes liet ons de kelders zien, de vrouw des huizes heeft ons de wijnen laten proeven met uitleg erbij waardoor onze kennis van de Duitse wijnen weer wat is vergroot.

Zo weten we nu dat er vroeger aan de Moezel geen rode wijn gemaakt mocht worden en dat de Elbling een zeer oud druivenras is dat al door de Romeinen werd verbouwd aan de Moezel. De rode wijnen zijn zeer smakelijk, de witte zijn fris en aangenaam. Zo staan we steeds weer voor een lastige keuze: wat nemen we mee?
Mevrouw Oster-Franzen refereert aan een artikel van een vooraanstaande Engelse journaliste, autoriteit op het gebied van wijn, die schreef: op het gebied van witte wijn zijn de Duitse witte wijnen onovertroffen!
vrijdag 28 oktober 2005
Op het wijngoed van de fam. Oster-Franzen zijn ook douches, en na het douchen nemen we afscheid van de familie. Ergens in de auto een plekje gevonden voor de wijn, en dan rijden we in de richting van Bad Munstereifel.

Daar zijn we vrij vroeg, we wandelen het stadje in en strijken neer op een terras in de zon. Daar zit het heel genoeglijk, we blijven plakken en besluiten daar een hapje te eten. Lekker makkelijk, hoeven we niet te koken.
Hoewel we een aardige plek hebben, is het wel wat rumoerig omdat we dicht langs een doorgaande weg staan. Ik begin over de camperplek in Nettersheim, en Aloys ziet het meteen voor zich. We pakken in en gaan verkassen, het is maar 15 km verderop. Daar aangekomen hebben we geluk: een andere camper heeft besloten door te rijden naar Bentheim en zo hebben wij een 1e klas plekje. Het staat er bijna vol, de populairste camperplek uit de Eifel. Als je zelf voor hout zorgt kan je er kampvuur maken, het brandt nog een klein beetje. Maar het wordt toch wel koud dus we gaan naar binnen.
zaterdag 29 oktober 2005
Na een rustige nacht gaan we de volgende morgen eerst een eindje wandelen. Het is opnieuw heel mooi weer en helemaal niet koud. De omgeving is hier heel bekend, dat is wel leuk. We zijn hier al vaak geweest, met de honden Bas en Bykje, met vrienden Hessel en Paulina, etc.

Na de wandeling gaan we nog even het sanitair verzorgen, en dan naar het Naturschutzhuis. Het is anders ingericht, en de mevrouw achter de balie spreekt Nederlands. Aloys babbelt gezellig met haar, en we kijken nog eens rond.

En dan gaan we verder, langs welke route? Aloys wil wel via Heimbach aan de Rurhstausee, Kloster Mariawald. Het loopt tegen de middag dus we lusse wel wat, Erwtensuppe van de paters. Daar is het gigantisch druk, iedereen wil wel buiten zitten met dit mooie weer dus binnen is meer plek.

Daarna moeten we toch echt op huis aan, want dat is ook nog een paar uurtjes rijden.
Tegen half 2 gaan we huiswaarts, en om ca 5 uur staan we weer voor de deur.

Zelfbouwtreffen 2005
Vrijdag 30 september – Zaterdag 1 oktober – Zondag 2 oktober 2005
Afgelopen weekend heeft voor de 1e keer een zelfbouwtreffen plaatsgevonden, georganiseerd door bezoekers van het camperforum. Dat wil zeggen: het idee en het initiatief kwamen van Charles Franconi en zijn vrouw Josxe9. Een redelijk aantal campereigenaars die hun voertuig zelf hadden ingericht reageerden positief, en zo kwamen we afgelopen weekend bij elkaar op camping De Lucht in Scherpenzeel.
Tijdens het weekend waren ook aanwezig of kwamen op bezoek mensen die plannen hebben – van nog heel pril tot heel concreet – om ook zo iets te gaan doen. Gelukkig waren de weergoden met ons, zodat je rustig bij elkaar kon rondkijken en een praatje maken zonder kletsnat te worden.
Vrijdag 30 september 2005
Vertrokken op vrijdag in de loop van de middag. Tegen half 5 aangekomen, wij waren die dag zeker niet de eersten. Door de anderen een kop koffie aan te bieden onder de luifel (en later een slokje wijn) werd het al snel gezellig voor onze camper.

Tegen half 7 ging bijna iedereen zijn avondmaal organiseren, inclusief wijzelf. Daarna werd het snel donker maar er was genoeg animo om elkaar weer op te zoeken en nog lange tijd gezellig buiten te zitten.

Ik voelde me toch wel erg aangetrokken tot het aardewerken potkacheltje van Charles en Josxe9, en ben er vanwege de dalende buitentemperatuur dicht bij gaan zitten. Wel met paraplu (met dank aan Rik de Ceulaer) omdat het motregende. Dat zijn de zgn. charmes van het kamperen nietwaar?
Een eindje verderop hoorden we een vuurtje knapperen in een soort lege BBQ-bak. Ook daar zat een groepje gezellig omheen. Dat maakt het ‘s avonds buitenzitten in deze tijd van het jaar een heel stuk aangenamer wat mij betreft.
De regen hield soms even op, soms ging het weer iets harder. Zo tegen 10 uur ging het harder regenen, reden om bijtijds het camperbed op te zoeken.

zaterdag 1 oktober 2005
Regen tikkelt ‘s nachts heel gezellig op het dak van je camper. Maar de volgende morgen regende het nog en dat vinden we dan meestal niet zo leuk. Gelukkig was dit maar van korte duur waarna het weer de hele dag redelijk was met regelmatig een zonnetje erbij.

Zaterdag kwamen er meer campers bij waardoor het totaal aantal campers op 23 kwam. Hiervan ca 15 buscampers. Daarnaast 2 alkoven, 1 integraal, 2 touringcars en 3 offroad-voertuigen. Het was allemaal ongedwongen en gezellig en zo vloog de dag voorbij.
De camper van RikDC uit Belgie (hieronder) was ooit een ‘busje’ voor 32 personen…

Vanaf 6 uur konden we in het restaurant terecht. Uiteraard kon je er iets eten, en ze hielden het ‘s avonds voor ons open. Aloys had voorgesteld om te gaan BBQ-en maar dat was alleen bij Wietse een Anja doorgekomen zodat wij met z’n vieren hebben geBBQ-ed.

Na het eten was in het restaurant gezellig samenzijn. Charles had iedereen uitgenodigd om zijn/haar foto’s mee te nemen op de laptop, zodat we op verschillende plekken een soort dia-show konden laten draaien. (Plakboeken heb ik niet gezien. Dat had natuurlijk ook gekund maar ik ben bang dat je dan zo langzamerhand tot een minderheid gaat behoren…)
Ieder die dat wilde kon een presentatie geven, en degene die daar belangstelling voor had kon langs de verschillende presentaties lopen.
Zo vond ik het o.a. erg leuk om te zien hoe Wim en zijn vrouw hun camper van bijna schroot weer hebben opgebouwd tot een geweldig super de luxe rijdend paleis. Kost een paar cent maar dan heb je ook wat! N.b.: mijn tip voor volgend jaar zou zijn om meer mensen aan te moedigen om hun foto’s te presenteren.
zondag 2 oktober 2005
De volgende morgen, eerst wat bewolkt maar al snel kwam de zon er weer door.

Een aantal mensen die op tijd vertrekken, maat er kwamen ook nog wat mensen kijken die op zaterdag verhinderd waren. Een aantal gaat ook nog eens kijken bij elkaar, of gezellig samen koffie drinken in het zonnetje.

Hieronder de grote bus op het andere veld; de ingang van het voor ons gereserveerde veld was te krap…

Wij proberen een beetje op tijd naar huis te gaan omdat we ‘s middags wat familie-afspraken hebben maar het valt niet mee om ons los te maken omdat er steeds nieuwe dingen te bepraten zijn.

Het eindoordeel is: een geslaagd weekend, en een veelgehoorde uitspraak: Volgend jaar weer!
Met dank en complimenten voor de initiatiefnemers Charles en Josxe9 Franconi.
Kanoweekend Ardennen – sept 2005
Belgische Ardennen 9, 10 en 11 september 2005
We hadden afgesproken (al maanden geleden, ergens in het voorjaar) om met een aantal mensen weer eens te gaan kanoxebn in Belgixeb. Dat hebben we wel eens vaker gedaan, maar de afgelopen paar jaar niet.
- Herman en Eugenie gingen mee, dochter Marloes en vriend Wilco hadden andere afspraken. Mark had iets van de scouting, dus die ging ook niet mee.
- Hans en Sini waren ook mee, uiteraard met Faxie maar die hoefde niet in de kano
- Jack en Aly hadden zich wel aangemeld maar gingen toch niet mee, vanwege problemen met de riolering die opgelost moesten worden. Misschien volgende keer.
Het doel was een kanotocht van 21 km van Houyet naar Anseremme, zie de beschrijving op de Campersite.
Vrijdag 9 september

Aloys was van mening dat je de camper moet schoonmaken voordat je vertrekt. Ik denk altijd dat je dat moet doen als je thuiskomt, maar verschil moet er zijn, nietwaar.

Op de heenweg hadden we geluk. Zo hier en daar wat wegwerkzaamheden en daardoor langzaam rijdend verkeer, verder viel het mee. Herman en Eugenie konden pas later weg en hadden minder geluk waardoor ze pas laat aankwamen. Hans en Sini waren er al lang, die waren donderdag al vetrokken.
Zaterdag 10 september


Zoals je op de foto’s ziet staan we aan de rivier. ‘s Morgens is het nog stil en mistig. Het vroeg opstaan zit er bij Herman nog helemaal in.

Voordat we vertrekken een lekker ontbijtje met de hele club.

Klaarmaken voor vertrek.

Bij deze kanoverhuurder wordt je gelanceerd. Gaat leuk hoor!
![]() |
Hier zie je op de voorgrond Herman en Eugeni, daarachter varen Hans en Sini.Op de foto ernaast is de eerste pauze. We zitten hier op een terrras voor een bakje Belgische koffie.

Het lijkt wel of ik hier achterstevoren drijf?

Aloys gaat als eerste van de eerste barrage af. Helaas, gaat goed.
![]() |
Daarna volgen Hans en Sini, helaas gaat ook goed.

Me too, gelukkig.
![]() |
Op de linkerfoto zie je herman en Eugeni succesvol de 2e barrage afgaan. Jammer he.Op de rechterfoto zie je Femma die aan de linkerkant in de kano is gestapt, en er aan de rechterkant weer uitfl……..Of ging het nou andersom?

Herman en Eugeni door de 2e barrage. Helaas, gaat alweer goed.
En dan zijn we niet ver meer van het eindpunt en zit het kanotochtje er bijna op.

Op het station in Anseremme. De trein naar Houyet gaat om 3 uur, om 5 uur en om 7 uur. Niet te missen dus, want dan moet je 2 (!) uur wachten op de volgende trein!

In de trein

Aangekomen op het station in Houyet waar we vanmorgen per kano zijn vertrokken. Het ritje met de trein is ca 20 min. Kost: iets van 3 Euro.
Zondag 11 september

We hebben de camping afgerekend en vangen aan met de terugreis. In overleg wordt besloten om over Namen te rijden, en daar naar boven naar de Citadel te rijden. Eventueel drinken we daar koffie of bekijken de citadel.

Boven gekomen blijkt dat in het kader van de Nationale Monumentendagen een Middeleeuws feest is georganiseerd. Alle deelnemers zijn verkleed in de bijpassende sfeer, echt heel knap gedaan. Op deze foto zie je mensen op een ouderwetse manier koken in potten boven een houtvuur.

Op deze foto zie je de mensen lekker eten. Eerst koken, dan eten. Hond zit onder de tafel, net echt.

Dan rijden we verder via Maastricht. Wij hebben intussen ook wel zin in iets te eten. Bij een zeer bekende firma langs de route kun je daar makkelijk parkeren en snel iets te happen nemen. Niet mijn favoriete restaurant maar wel gemakkelijk.
Van daaruit nemen we vast afscheid. Onderweg zwaaien eerst Hans en Sini af, en Herman en Eugeni rijden sneller dus die raken we ook kwijt. Maar iedereen is goed thuis gekomen, na een sportief en gezellig weekend. En het weer was erg goed, dus in alle opzichten geslaagd.
Zomervakantie 2005
zaterdag 23 juli 2005
Vertrokken richting Wintrich aan de Moezel. Jochen en Maren weten dat we komen, er is wel een plekje voor ons. Als we aankomen zitten ze lekker buiten op het terras te eten, ze bieden ons een stoel aan. Maar wij moeten ook nog een hapje eten, en beloven na het eten terug te komen. Zo gezegd, zo gedaan.
Bij aankomst zagen we een bekende camper met aanhanger: dit moet Roger met zijn vrouw uit Belgixeb zijn. In de aanhanger neemt Roger zijn motorfiets mee waarmee zij de omgeving verkennen. Zij zijn bij de fam. Clemens vaste gasten.
Er stond nog 1 andere camper met een Belgisch ondernemersechtpaar: de fam. Liebens uit Diepenbroek bij Hasselt (B) Zij runnen een 2-wielerzaak, en gaan maar een paar keer per jaar er even met de camper tussenuit. Harde werkers dus. Sylvain Liebens is een vaste bezoeker van de campersite.nl, en als we in de buurt van Hasselt komen zijn we bij deze familie hartelijk welkom.

‘s Avonds wordt het met z’n allen buiten op het terras nog heel gezellig, maar toch niet zo laat want we zijn best moe.
zondag 24 juli 2005
We willen naar het zuiden via een aantal Duitse Weinstrassen, te beginnen bij de grootste. Die heet: Duitse Weinstrasse. We hebben deze gereden van Noord naar Zuid, en we zijn er op gekomen vlak boven Bad Durkheim. Kort daarachter hebben we overnacht bij – hoe kan het ook anders – een wijnboer. Het heet Weingut Margarethenhof in Forst. Vriendelijke mensen die je graag zien komen.

maandag 25 juli 2005
De volgende morgen wat wijn gekocht voor thuis en onderweg. Vervolgens een klein stukje terug gereden naar Bad Durkheim om het grootste wijnvat ter wereld te bekijken, en het Gradierwerk.

Na een fijn bakje koffie op een terras verder richting Neustadt. Kort daarvoor ligt het plaatsje Konigsbach-Neustadt. De Wijncoxf6peratie daar heeft een riante parkeerplaats waar campers mogen overnachten. Stroomkasten staan er al, moeten nog worden aangesloten.

Binnen kan je wijn proeven en kopen, niet duur. Ernaast is een restaurant, maandags gesloten. Aanbevolen: rode sekt € 6,50.

Doorgereden naar St.Martin, een schilderachtig plaatsje. Overnacht bij wijnboer Schreieck. Hij heeft ca 17 plekken plus douche en WC en broodjesservice voor € 11,00. Restaurants op loopafstand. Een zeer fraaie camperplek, dus populair en snel vol. Wij waren vroeg dus er was nog plaats vrij.
dinsdag 26 juli 2005
‘s Morgens rustig aan, fijn gedoucht e.d. voor vertrek. Eerst richting Edenkoben. Edenkoben heeft een mooie grote camperplek op loopstand van het plaatsje. Wij gingen verder naar het plaatsje Rodt en bekeken de befaamde Kastanienallee.

Heel pittoresk, en op een van de binnenplaatsen gebruikten we de lunch.

We zagen in Rodt een camperplek bij de ingang van het dorp, zonder voorzieningen. En zijn echter ook meerdere wijnboeren waar je met de camper kan overnachten.
We gingen verder langs de Duitse Weinstrasse tot we, vrij laat in de middag aankwamen in Baden-Baden. Bij de Toeristinformation- informatie gevraagd over canperplekken in de buurt en over de Badische Weinstrasse. Van beide hadden ze niet veel. Er is een camperplek in Baden-Baden bij het voetbalstadion. Ik vond die niet zo aantrekkelijk.
Daarom verder gereden naar Bruhl, bij het zwembad. Dat was ook niet zo bijzonder maar inmiddels was het al half 8 en dus zijn we daar gebleven. Achteraf geen slechte keus.
Een ruime plek met sani e.d. Rustig gelegen.

woensdag 27 juli 2005
Vroeg op pad, nu langs de Badische Weinstrasse. We gaan eerst richting Waldsassenbach wat een heel leuk plaatsje blijkt te zijn, met een aardige canperplek. We vinden hier een klein supermarktje waar we inkopen doen, en daarna bezoeken we de slager. Omdat we het ontbijt hadden overgeslagen besluiten we dat het nu eerst tijd is voor een fijne lunch. We vinden een heel mooi plekje in de schaduw met uitzicht over de omgeving.

Dan verder via Kappelrodeck dat ook een aardige camperplek heeft, evenals Oberkirch.
In Offenburg besluiten we een Fiat-garage te zoeken omdat de ventilator te vaak aanstaat en dit heel veel lawaai maakt. De thermostaat blijkt stuk, die stuurt twee relais aan waardoor steeds beide ventilatoren aanslaan terwijl dit helemaal niet nodig is.
Te vaak aanslaan is minder erg als te weinig, maar het kan gelukkig gerepareerd worden terwijl we wachten. Service of niet? Complimenten voor de Fiat-garage in Offenburg.
We hebben wat moeite om uit te vinden waar hoe en waar deze wijnroute nu precies langs loopt en vinden verder geen camperplekken meer en al helemaal niet bij wijnboeren. Volgens het Promobil-boek ‘Deutschland Sud’ moet er een wijnboer in Kenzingen zitten.
We besluiten daar de koers op te zetten, en dat blijkt een goed idee. Weingut Ritterhof, je kunt er perfect buiten zitten, glaasje drinken, hapje eten.

Er is douche en toilet, alles keurig.
Kosten? € 7,50 inclusief douchen en een fles wijn! De P-plaats loopt wel een beetje scheef, maar ja, een kniesoor enzovoort. Uiteindelijk besluiten we dus om dan maar beneden in het gras te gaan staan…

donderdag 28 juli 2005
We houden de Badische Weinstrasse voor gezien. ‘t Is jammer want ik had nou wel eens willen weten hoe het precies zit met Frankenwein en Bocksbeutels, maar dat ontdekken we dan misschien wel eens een andere keer.
We komen door Freiburg en besluiten om daar nu eindelijk eens op zoek te gaan naar een onbeveiligd toegangspunt voor draadloos internet, oftewel een Wifi-punt. We vinden er een, in een wijk met veel flats. Het blijkt een studentenwijk te zijn met flats van de Christelijke Fachhochschule. Aloys kan op die manier heel snel zijn email en zakelijke dingen voor de campersite afhandelen. Geweldige vondst dat Wifi.

Daarna gaan we verder en rijden langs de Thunersee. Dat ziet er geweldig mooi uit op deze zomerse dag. Het is net als gisteren rond de 33 graden Celcius, en we zien allemaal mensen baden in de Thunersee. Dat willen wij ook wel! Dan komen we langs een plek met een paar lege parkeerplaatsen onder een boom.

Daar blijkt een aanlegplaats te zijn voor een boot, die komt echter alleen als je dat een dag van tevoren afspreekt. Wij besluiten de zwemspullen op te zoeken en in het prachtige blauwgroene water wat te gaan afkoelen.

Al snel krijgen we gezelschap van een man die in de buurt blijkt te wonen en hier heel vaak komt zwemmen. Hij is ook leraar, hij geeft tekenen. Al snel zijn de 2 leraren in een geanimeerd gesprek gewikkeld. Ik heb een poosje in de schaduw zitten lezen na het zwemmen. Het water was heerlijk, mooi schoon en niet te koud.
Aan het eind van de middag rijden we via Lauterbrunnen naar Stechelberg. Daar is voor ons nog net een plekje op de camping. Achter deze camping stroomt een rivier, waar het water met zoveel geweld doorheen spoelt dat je de rotsblokken tegen elkaar kan horen slaan.
Na het eten lopen we een rondje over de camping, en treffen daar een Nederlandse kampeerauto met een sticker van de campersite achterop. Dit blijkt Wim van Opzeeland met zijn vrouw, die komen hier al 45 jaar en zijn stomverbaasd om ons hier te zien.
vrijdag 29 juli 2005
De volgende morgen zijn we op tijd op en vertrokken. Voor Lauterbrunnen is een landingsplaats van Air Glacier voor 4 helikopters.

Deze mensen ondernemen reddingsacties in geval van vermiste personen. Daarnaast bevoorraden ze berghutten en verzorgen ze parachutesprongen en rondvluchten. Dat laatste is van zeer dichtbij te volgen, waardoor wij ook op bepaalde gedachten komen. We hebben hier al een poosje staan kijken en als Aloys gaat vragen loopt het al tegen de middag. Het blijkt dat we mee kunnen met een rondvlucht na de middagpauze. Aloys laat zijn telefoonnummer achter en wij gaan iets eten in Lauterbrunnen.
Tijdens het eten worden we gebeld: we kunnen samen met een ander stel tegen 2 uur de lucht in. Het andere koppel is een jong stel. Bij navraag blijken ze uit Saoedi Arabixeb te komen.
Ze willen wel samen op de achterbank, en wij zitten heel onbescheiden voorin. Gordels om, koptelefoon op und dann gehts loss.

Een aardige piloot, die wat vertelt over wat er allemaal te zien is. Bijvoorbeeld een bergstation/restaurant op bijna 3000 meter hoogte waar ze opnamen hebben gemaakt voor de James Bond film ‘On her majesties secret service’. Daarin zit ook die geweldige afdaling op ski’s. Leuk hoor.

Het is onze eerste helikoptervlucht maar wat mij betreft niet de laatste. En voor je het weet is de tijd om en staan we letterlijk weer met beide benen op de grond.
We besluiten verder te rijden langs de Brienzer See en zoeken daar een camping. Die vinden we dicht bij Interlaken. We staan er nog geen uur of er komt eerst regen, daarna onweer en nog meer regen. Uit een sms van Riet en Herman blijkt dat zij heel veel regen hebben gehad,
en Hessel en Paulina op de grens van Duitsland en Oostenrijk in een windhoos terecht zijn gekomen. Nou zo erg was het bij ons allemaal niet, of we zijn door alles heen geslapen maar dat geloof ik toch niet.
zaterdag 30 juli 2005
Na een heerlijke warme douche reizen we af. Ik vond het een vreemde rommelige camping met heel veel huisjes waarin allemaal Japanners of zo wonen. Ze hebben hier ook een Japans Informatiebureau en in Interlaken blijkt net als in Lauterbrunnen een Hostel voor Backpackers te zijn. Je ziet hier ook heel veel Aziatische toeristen, waar onder Indixebrs en Pakistanen. De laatsten maken een erg westerse indruk wat niet altijd overeenkomt met onze verwachtingen.
Op zeer korte afstand ligt de stad Interlaken, en ik wil onderweg wel eens wat winkels bekijken. Aloys wil nog wel eens draadloos internetten. Na een beetje rondrijden vinden we vrij snel een toegangspunt zodat we de auto parkeren en ik alleen de stad in ga. (Met zowel telefoon als portofoon op zak dus met de bereikbaarheid zit het wel goed). Als Aloys klaar is komt hij mij opzoeken en gaan we ergens op en terras een lekkere salade eten.
Daarna vervolgen we onze reis richting de Aareslucht. We zijn hier 20 jaar geleden al eens geweest maar daar weten we niet zo veel meer van. Na bezichtiging is onze conclusie: heel mooi, maar goed te vergelijken met (en zeker niet mooier dan) de Breitachklamm in Oberstdorf. Of zijn wij verwend?

We gaan verder in de richting van het Binntal. Om daar te komen moeten we over de Grimselpas. Onze auto heeft het tot nu toe steeds prima gedaan, maar begint nu met dezelfde kuren als 2 jaar geleden in de Franse Alpen. Als de weg sterk omhoog gaat en de motor stevig moet trekken begint hij in te houden. Vorig jaar in Noorwegen was er niets aan de hand dus dachten we dat dit probleem was opgelost, dat het zoiets was geweest als water in de brandstof of zo maar nee dus. Dat is balen, zo ga je niet met veel vertrouwen de bergen in.
We arriveren uiteindelijk vrij laat op een klein campinkje aan het eind van het Binntal waarvan wij denken dat er bijna niemand staat. Mispoes, het staat er bomvol, met moeite vinden we een plekje. Wat blijkt? De Zwitsers hebben een lang weekend omdat maandag 1 augustus een Nationale Feestdag is en zijn er massaal op uit getrokken en staan hier dus ook.
We maken een blikje soep los met dik stuk volkoren brood en een glaasje wijn.

Aloys wil graag buiten zitten maar door de hoogte is het hier een stuk kouder en bij 15 graden is de lol er snel af. Nog een bakje koffie en op tijd naar bed.
N.b.: onze eerste week zit er op. Zo snel als dat toch gaat…
zondag 31 juli 2005
Vandaag is de dag van de wandeling. De schoenen uit het vet gehaald en de knickerbockers aan. Oh nee, wij gaan in korte broek. We nemen wat te eten en te drinken mee, en een pet voor het geval de zon te fel wordt. Van Wietse en Anja een kaart geleend, en we gaan op weg in de richting van de Binntalhutte. Dat is 4,5 uur lopen, en ongeoefend als wij zijn gok ik daar maar niet op. Op de heenweg komen we langs een mooi oud Zwitsers restaurant. Hier kunnen we wellicht op de terugweg lekker wat eten en drinken!

Het blijkt een aardige wandeling, met stukken klimmen en rechte stukken. Door de hoogte is het niet zo warm en dus wel goed vol te houden, al is het juist daardoor oppassen met verbranden. We vertrokken tegen half 11, en kwamen tegen 14.00 uur aan bij de 1e brug, met onderweg veel pauzes om frambozen te plukken, foto’s te maken of te plassen.

Vanaf hier kon je terug, maar je kon ook over de bult tot aan een of ander bergmeertje. Dat hadden we beter niet kunnen doen… De “bult” bleek in de praktijk een gigantische klim, en de kant waar wij omhoog gingen lag in de zon. Hoewel het door de hoogte niet zo warm was viel het mij zwaar tegen. En, helemaal boven gekomen, bleek het bergmeertje een half dichtgeslibd moerassig watertje te zijn. Vanaf daar was het nog een klein stukje naar de 2e brug, en van daaruit kon je terug. Tijdstip half 4, volgens de bordjes was de terugweg (langs de andere kant van de rivier de Binna) te doen in ca 2 uur. Nou vooruit maar, zoveel keuzes heb je niet als je daar staat. We hebben onderweg nog ergens een bocht af kunnen snijden waardoor we tegen half 6 terug zijn bij het dorpje Fxe4ld. Op het terras van het traditioneel oud Zwitsers restaurantje trekken we de schoenen uit en bestellen een consumptie (en een warme maaltijd).

maandag 1 augustus 2005
We hebben geslapen als Murmeltiere, mede doordat de temperatuur ‘s avonds en ‘s nachts behoorlijk terug loopt. Onze nieuwe aanwinst, een buitenthermometer gaf aan dat het ‘s morgens buiten 11 gr. Celsius was. Met de spierpijn viel het allemaal reuze mee, wat stijf onderin de rug. Geen blaren. Uiteindelijk vond ik Zwitserland erg leuk en had best langer willen blijven om te wandelen. Ik heb een foldertje gevonden waar routes in staan in Wallis langs oude irrigatiekanalen, Suonen genoemd. Dat lijkt me erg leuk. Je gaat met de postauto of de trein heen en lopend terug. Misschien volgend jaar.
We vertrekken uit het Binntal, richting Frankrijk. Helaas moeten de oorspronkelijke plannen uitgesteld worden. We zouden via een aantal passen maar de motor van de auto wil in de bergen (boven de 1500 meter) niet goed trekken, hij hapert. Het gekke is dat we dit 2 jaar geleden ook in de Alpen gehad hebben, maar vorig jaar in Noorwegen helemaal niet dus we dachten dat het verholpen was, maar niet dus. We besluiten daarom via het meer van Geneve te rijden. Daarna richting Grenoble en in de Savoie hebben we een wijnboer gevonden. Er stonden al 5 campers maar we mochten er nog bij, en we kwamen net op tijd voor het wijnproeven. Mijn bevindingen: witte wijn uit de Savoie staat niet in mijn lijst van favorieten, helaas. Volgend jaar gaat deze wijnboer ook Pinot Noir maken, dan moeten we nog maar eens terugkomen.

Tijdens het wijnproeven raken we aan de praat met een stel Engelsen die achter ons staan. Wij zijn de eerste Nederlanders die ze tegenkomen die geen fietsen bij zich hebben. Waarom hen dat opvalt? Ik denk omdat zij wel fietsen bij zich hebben. Zij gaan na het eten nog een eindje rijden. Op de fiets dus.
Wij maken ook kennis met een Nederlandse familie uit Wezep, Francois, Ineke en Carianne. Francois blijkt erg goed op de hoogte met Duitse wijnen, in het bijzonder die uit de Pfalz. Hij nodigt ons uit om een rode Dornfelder bij hem te komen proeven. Wij nemen voor hem een fles cuvee (Elbling/Silvaner) van Jochen Clemens mee.
dinsdag 2 augustus 2005
‘s Nachts begint het te regenen, en dat doet het de volgende morgen nog steeds. We nemen afscheid en vertrekken richting Grenoble. We draaien de snelweg af, een buitenwijk in op zoek naar een draadloze internettoegang. Die vinden we vrij snel en daar blijven we dus een poosje staan tot we diverse zaken via internet geregeld hebben waaronder post ophalen en weblog actualiseren.
Dan gaan we verder via binnenwegen komen we terecht in het Parc Regional du Vercors. We passeren de Col du Rousset, een Station de Ski (1254 m). We hebben de ski-pistes bekeken en dat ziet er leuk uit. Nadeel is dat het voor ons een grote afstand van huis is, te ver voor een weekje…
Volgens de informatie op de borden langs de weg moeten er in deze vallei gieren voorkomen maar die hebben we niet gezien want het was er maar 12 graden C. en mistig. Gelukkig is het weer aan de andere kant van de berg beter.
Via het stadje Die rijden we naar Barsac, naar een wijnboer waar we al 2 keer eerder hebben gestaan (Moulin Yves, Clarette de Die). Er blijken al 2 campers te staan en dat is het maximum. Met een beetje goede wil zouden we er nog wel bij kunnen, maar Aloys wil de kans benutten om eens bij een andere wijnboer te staan die een mooie plek langs de rivier heeft, de gebroeders Vincent).

Er staat al een Belgische camper maar er is plaats genoeg voor meer. Er zijn picknicksets en een (af)wasplaats met koud water.
woensdag 3 augustus 2005
Bij Moulin Yves kopen we wat Clarette voor thuis. Dan gaan we verder, eerst naar Saillans. Een leuk plaatsje, en hier kan je kanoxebn. Tenminste, als er genoeg water in de Durance staat en dat is nu niet zo. Ook is het helemaal niet zo warm, dus het lokt ons niet zo erg. Wat ons wel lokt is een terrasje in het centrum waar we een salade bestellen met een glaasje rosxe9.

Dit noemen de Fransen: “La vie en plein air” (het buitenleven, of leven in de open lucht). We rijden door, via het dorpje Bourdeaux naar Nyons. Daar gaan we naar de coxf6peratie en kopen daar lekkere zeep op basis van olijfolie en een lekkere Liqueur de Pxeache.
Omdat de volgende morgen in Nyons warenmarkt en we daar het liefst vroeg willen zijn besluiten we te gaan kijken op de camperplek in Nyons. Dat ziet er keurig uit, en omdat we vroeg zijn hebben we een aardige plek in de schaduw.

Kost € 3, alles er op en aan, maar je moet wel een creditcard hebben om de slagboom open te krijgen.
donderdag 4 augustus 2005
Vroeg op, en naar de markt in Nyons. Deze blijkt heel groot te zijn, en wordt naarmate de ochtend vordert steeds drukker. We kopen wat lekkere regionale producten voor onderweg en thuis, en drinken koffie op een terras. Daarna gaan we op zoek naar een camping. Na enig zoeken landen we in La Motte-Chalancon op camping La Piboure.

Camping aan de rivier met zwembad, € 11, de douche is gratis en je ziet maar waar je wilt staan. Lekker Frans!
vrijdag 5 augustus 2005
Markt in Remuzat. We staan weer op tijd op en gaan er heen. Vergissing, pas om 16.00 uur. De Toerist-info en het Huis v/d Gieren gaan pas om 10.00 uur open. We drinken koffie op hetzelfde terras als gisteren. Daarna bezoeken we de T-info en bekijken een video over de gieren.
Om de hoek is een benzinepomp en een klein supermarktje waar we inkopen doen. Daarna gaan we op tijd terug naar de camping om de kaart te bekijken om te zien hoe we verder willen. We hebben nog 1 week, maar willen aan het einde v-d week al een heel eind noordwaarts zijn.
zaterdag 6 augustus 2005
Vandaag is mijn 48e verjaardag.
We staan al weer op tijd op. Aloys heeft, omdat ik jarig ben, voor een ontbijt gezorgd. Omdat ik ook even wil douchen wordt ik vriendelijk doch dringend verzocht wel een beetje op te schieten, want anders zijn de gieren weg…. Tijdens het ontbijt belt moeder al om ons te feliciteren en de groetjes ook van Wim, Fransisca en Arjan.

We rijden via Remuzat naar St May en gaan daar via een weg die 1 auto breed is en haarspeldbochten heeft naar boven. Daar is een parkeerplaats en dan is het nog ca 15 min. lopen. Voordeel als je heel vroeg bent is dat het nog niet zo warm is. We zien niet zo veel gieren als de dag ervoor, en ik vind ze van boven niet veel mooier dan van onderen is mijn conclusie.

Op de terugweg stoppen we op St.May te bekijken, pittoresk maar heel klein en het wordt al warm. Hans en Sini bellen terwijl ik op de trap naar het kerkhofje zit uit te puffen.

Het is zaterdag dus we doen in Remuzat nog snel een paar boodschapjes voor het weekend voordat de supermarkt om half 1 dicht gaat. Het terras op het dorpsplein raakt langzaam aan gevuld en wij besluiten het jarig zijn o.a te vieren met een lunch en een fles rosxe9 uit deze streek, cotes du Rhone. Eef en Geertje bellen vanuit Spanje om ons te feliciteren, en van Wietse en Anja en Hessel en Paulina komen sms-jes.

Dan gaan we terug naar de camping om het weblog bij te werken, Aloys zal een boek lezen.
N.b.: onze tweede week zit er op!
zondag 7 augustus 2005
Zondagmorgen, iedereen slaapt uit en wij ook! Lekker douchen en ontbijten, en we maken de camper vertrekkensklaar (mooi Belgisch woord). Het is een leuke camping, Le Piboure en we hebben er leuk gestaan maar nu een Franse familie zich recht tegenover ons heeft gexefnstalleerd wordt het ons wat te onvrij. Bovendien willen we nog naar de Middellandse zee.
Maar vandaag gaan we eerst richting Gorges du Verdon. We vertrekken tegen 11.00 uur. Onderweg komen we door Luc-en-Diois en daar is – je houdt het niet voor mogelijk – net als 4 jaar geleden een rommelmarktje. Natuurlijk wil ik daar even kijken, we hebben geluk en vinden een aardige parkeerplek op een groot plein. Aloys gaat op een terrasje koffie drinken en verder met zijn boek (de Davinci Code) en ik struin over de rommelmarkt. Bijna met 2 vazen thuisgekomen, maar ze waren te duur.
Onze route liep via Digne-les-Bains. Het is er druk op zondagmiddag want er is kermis, maar het is zo’n beetje de enige grote plaats waar we doorheen komen. Wij gaan er op zoek naar een draadloos internetpunt dat open staat maar ze zijn allemaal op slot. Eindelijk vinden we een en Aloys kan een aantal zaken afwerken.

Intussen komt een jong echtpaar voorbij waarvan de vrouw erg gexefnteresseerd is wat wij daar staan uit te spoken. Niet lang daarna wordt Aloys van het netwerk gegooid. Zouden we ontdekt zijn? We weten het niet maar we kunnen nu het weblog niet meer uploaden dus dat is jammer.
Na een mooie route komen we vrij laat aan in Les-Salles-du-Verdon. We vinden toch nog een plek, en staan en net of achter ons komt een echtpaar met 2 dochters en 2 Hovawarts staan. Ze hebben een camper die speciaal op maat is gemaakt om met een of 2 honden te reizen. We hebben al veel campers gezien maar dit nog nooit en raken aan de praat. Zij kletsen ook heel gezellig, dus van koken komt niks meer. Gelukkig heeft het plaatsje meerder leuke restaurantjes waarvan wij er xe9xe9n bezocht hebben.
maandag 8 augustus 2005
Ja, we moeten weer vroeg op want anders zijn alle waterfietsen al verhuurd. Zo’n vaart loopt het natuurlijk niet op maandagmorgen en wij zijn min of meer de eersten bij deze verhuurder.
Het water is prachtig groen, of is het blauw? Iets er tussenin, turquoise?

De waterval die er vorige keer was doet het deze keer niet, en als we een flink eind de kloof in gevaren zijn blijkt de rivier daar bijna droog te vallen dus we kunnen niet verder. We houden een pauze en amuseren ons door te kijken naar mensen die proberen door een klein stroomversnellinkje te komen. Tegen 12 uur zijn we terug maar de verhuurder heeft net als vanmorgen nog steeds te weinig wisselgeld dus we worden gematst en betalen maar 2 uur.
We gaan even iets eten en babbelen nog wat met de mensen van de Hovawarts. Zij hebben een blonde reu van 3 jaar, Lex en een zwarte teef van 4 maanden gekocht bij een Duitse fokker niet ver over de grens.
Op weg naar de kust vinden we nog een supermarkt waar we wat verse spullen kopen en zijn dan niet zo vroeg in Ramatuelle. Aloys wist gelukkig nog dat je bij de benzinepomp moest afslaan en na enig zoeken vinden we een aardige plek.
dinsdag 9 augustus 2005
Opgestaan, bed opgeruimd, tanden poetsen en klaar. Ons wassen doen we vandaag in het grote water. Wel even mijn zwembandje opgeblazen, dat gaat mee. Het water is eerst even koud maar dat is snel over.
Na een uurtje heeft Aloys het wel gezien. Hij heeft ontdekt dat de koffie op het terras wel betaalbaar is en het boek moet uit. Ik dobber er dus nog een hele poos in mijn eentje, maar vervelend is dat niet. Tegen de middag heeft Aloys het boek uit en, het is niet te geloven maar ik krijg het koud. Bovendien moet ik ook oppassen dat ik niet te erg verbrand dus aankleden maar. We gaan nog even het sanitair in orde maken en dan bijtijds op weg naar Cavaliere zodat we daar nog een plek kunnen krijgen. Staan we ook leuk vlak aan zee.
Vroeg aangekomen in Cavaliere, tegen half 4. Er zijn nog wel wat lege plekken, maar het blijkt ook wel dat meerdere mensen hier voor meer dan 1 dag blijven staan. De prijs van de campings hier in aanmerking genomen (ca € 40 per dag!) begrijp ik dat wel. Afijn, we vinden een plek achter 2 andere Nederlanders, een gezin blijkt dicht bij ons in de buurt te wonen – in Dronten.
Aloys heeft een aardig restaurant gevonden (Le Cannier) dat uitkijkt over het strand en de zee. Hij heeft een tafeltje gereserveerd aan het “raam” (opgerold tentdoek). Een leuk restaurant, lekker eten en een geweldig uitzicht.

Hier hebben we gezeten tot het donker werd, en daarna in de bar met uitzicht over de baai nog een glaasje wijn gedronken. Dit wordt een van mijn favoriete vakantieherinneringen.
woensdag 10 augustus 2005
De volgende morgen blijkt het bewolkt. We hadden via-via al iets gehoord over weersverandering, helaas. Toch is het niet koud en we gaan zwemmen in zee. Al zwemmend krijgen we wat regen, het stelt bijna niets voor. Toch is het hierdoor minder sfeervol en na een beetje rondgescharreld te hebben maken we ons op voor vertrek richting Apt.
Ondanks de bewolking loopt de temperatuur nog behoorlijk op, het wordt buiten 35 gr. Van Apt rijden we door naar Rustrel. Daar bevindt zich een voormalige okergroeve, die is opengesteld voor bezichtiging. We gaan op zoek naar en camping zodat we wat zand, zout en zweet eraf kunnen wassen. We vinden er een met een klein -maar fijn- zwembadje.

Redelijke prijs (€ 14), douches inclusief. Her is erg warm en we zijn blij dat we via het zwembadje kunnen afkoelen. ‘s Avonds komt er een beetje regen met wat onweer, ‘s nachts tegen xe9xe9n uur nog eens. De echte bui komt ‘s morgens tegen 4 uur, en daarna is het (tijdelijk) ook aardig afgekoeld.
donderdag 11 augustus 2005
We vertrekken vroeg, omdat we door de okergroeve willen wandelen en het misschien wel weer warm wordt. Dat blijkt inderdaad het geval. De eerste parkeerplaats kost € 6, de volgende € 5,00. Daar is een terrasje bij, en een souvenirwinkeltje. Tevens blijkt dat kampeerauto’s daar voor dat bedrag ook mogen overnachten. Wat deze keer had de camping met zwembad en douches de voorkeur…
Van de campingbaas hebben we een plattegrondje van de okergroeve en aan de hand hiervan wandelen we in de richting van de groeve. Als je ruim voor 11.00 uur komt, zoals wij, mag je er door zonder gids. Daarna moet je mee met een (gratis) gids. Wij scharrelen op eigen houtje.

Vanuit de verte zien we al geel en rood, en dan loop je en gewoon tussendoor. Warm geel, licht oranje, steenrood loopt allemaal naadloos in elkaar over. En eromheen groene bladeren aan de bomen voor het contrast. Heel erg mooi om te zien, sprookjesachtig.

Het wordt intussen al wel weer flink warm en we gaan terug richting auto. We bezoeken nog even het souvenirwinkeltje maar die prijzen zijn ons veel te gek dus daar beginnen we niet aan. We gaan verder “en route”, naar het noorden. We willen overnachten bij de familie Savoye in Rxe9gnixe9.
Bij aankomst blijkt er al een familie te staan, maar zij schikken een klein beetje in en wij passen er naast. De fam. Savoye is even hartelijk als altijd, en we worden ontvangen in de cave.

We gaan uit eten in de Auberge en na het eten genieten we nog even van het grandioze uitzicht met duizenden lichtjes, ook van vallende sterren die heel prozaxefsch Persexefden heten.
vrijdag 12 augustus 2005
Natuurlijk kopen we wat wijn voor thuis, een echte Cru Beaujolais voor iets meer dan de prijs van de Beaujolais Primeur.
Tegen 10.00 uur zijn we weer onderweg, verder naar het Noorden richting de Moezel. Onderweg is het bewolkt, en terwijl we een bui in rijden daalt de temperatuur van ruim 28 naar 18 graden! Later stijgt die weer en het blijft warm.
In Metz zou een opstopping zijn i.v.m. wegwerkzaamheden maar wij hebben mazzel en zijn er snel door. In Thionville nog even de kans gebruiken om boodschappen te doen in een gigantische supermarkt en dan verder.

Tegen 6 uur komen we bij Weingut Clemens aan, er is nog plaats genoeg. Jochen is druk omdat er bij hen zondag slecht weer verwacht wordt en zij voor zondag de druiven moeten bespuiten om ze te beschermen tegen ziektes. Tegen 8 uur is hij terug, wij zijn klaar met het eten en de afwas. Er is Hoffeest bij een bevriende wijnboer, of we zin hebben om mee te gaan? Tuurlijk, we huppelen achter Jochen en Maren aan, Jack (de hond) gaat ook mee en we belanden op een gezellige binnenplaats met veel lichtjes, mensen en geroezemoes. We schuiven ergens bij aan en komen gezellig aan de praat. We drinken verschillende soorten wijn en Aloys bestelt ‘weinhappen’, erg lekker.
Onze gastheer- en vrouw waren vroeg op en morgen is het voor hen alweer vroeg dag, dus we maken het niet te laat. Thuis, in de weinstube van Jochen drinken we nog een glas ‘zum abschied’.
zaterdag 13 augustus 2005
De zon is al weer vroeg op dus het wordt warm in de camper. Wij zijn ook vroeg op om bijtijds te vertrekken. Bij nadere inspectie van het terrein blijkt er ‘s nacht nog een bekende bijgekomen te zijn, onze Belgische vriend Roger met zijn vrouw. Zij komen regelmatig voor een weekendje naar de Moezel en de fam. Clemens is een vaste plek voor hen.
Onze routeplanner stuurt ons via de snelste route, en dat zou via Keulen zijn. Het is mij een raadsel waarom we dan door het centrum van Keulen moeten, en we komen dan ook in een file terecht. Gelukkig voor ons zijn we daar snel doorheen, in tegenstelling tot het verkeer in de tegengestelde richting, dat gaat nog heel lang duren.
Wij hebben een vlotte thuisreis en rijden tegen half 4 de straat in. Alles is gewoon bij het oude, en moeder en Wim hebben heel goed op ons huis gepast. Uitpakken en opruimen, morgen nog een dagje rustig aan en dan is het weer voorbij.
![]() |
reserve
reserve
Onze logeerhond Fax – Juni 2005

Dinsdag 14 Juni 2005
Vandaag hebben Hans en Sini onze logeerhond Fax gebracht.
We hebben ze samen uitgezwaaid, Fax maakte wat misbaar maar dat was maar kort. Wij gingen een afwasje doen en Fax ging in de hal liggen. Een strategische plek van waaruit hij alles kan overzien.Hans en Sini gaan 3 weken op vakantie naar Canada en zo lang blijft Fax bij ons.
We hebben met z’n drieen een eind gewandeld en voor het slapen gaan heeft Fax nog brokken en drinken gehad. Daarna zijn Aloys en ik naar boven gegaan, Fax slaapt in de hal onderaan de trap onder de kapstok. We hebben nog wel voordat we naar boven gingen de trap gebarricardeerd, want traplopen heeft hij inmiddels (hier) wel geleerd en met z’n drieen in het grote bed vindt hij best gezellig maar wij niet…
Woensdag 15 Juni 2005
De eerste nacht van deze logeerpartij, prima gegaan. Vanmorgen eerst een blokje om, daarna brokjes. De eetlust is goed, er de spijsvertering ook, gelukkig.
Vis gekocht, en vlees van Rodi en Vi-fit drink met melkzuurbacterien.
We gaan op tijd naar bed, vandaag voor Fax een rustig dagje.
Donderdag 16 Juni 2005
We hebben het een poosje gemist, maar nu weten we weer hoe het is om een waakhond te hebben.
Vannacht omstreeks 3 uur hoorde Fax allerlei geluiden voor de deur. Hij vroeg zich af of dat wel in orde was dus waarschuwde ons met zijn blaf. Bescheiden hoor, net genoeg om wakker te worden (ik wel, Aloys niet) om te zien wat er loos was. Aangezien het de buurman was die in zijn eigen auto rommelde en geen inbreker zijn we maar verder gaan slapen.
Tot om 6 uur 2 krantejongens voor onze deur overleg hielden of de Volkskrant nou door de deur moest of een ander merk? Fax liet ze weten geen flauwekul uit te halen want achter deur lag hij te slapen dus geen grapjes!
Op het menu stond vanavond Rodi Rund met groenten en bruinbrood.

Na het eten nog een eindje om gegaan, mooi weer, lekker langs de molen gewandeld. Pootje baden in de IJssel, binnenschepen kwamen voorbij, natte voeten gekregen maar ach. Het was fijn om buiten te zijn.
Vrijdag 17 Juni 2005
Vandaag kregen wij bezoek uit Friesland: Wietse en Anja komen op bezoek en blijven (in hun eigen camper op onze oprit) logeren. Gezien de zomerse temperaturen vrijdag, zaterdag en zondag hebben we besloten om te gaan BBQ-en.
Fax kwam wel even kijken bijn de tafel maar liet zien dat hij keurig is opgevoed: aan tafel geen gebedel. Hij kwam wel lekker gezellig bij ons liggen nadat hij ook lekker had gegeten.

Zaterdag 18 Juni 2005
Zaterdag buiten ontbeten en koffie gedronken. Rond de middag stapte de visite weer op.
Aloys wilde nog even naar Zwolle om iets met Herman te overleggen.
Ik ben even de stad in geweest op zoek naar nieuwe schoenen. Wel iets gezien, niet de goede kleur. Dat wordt besteld.
Fax heeft geslapen, het was voor hem buiten wat te warm om lang en ver te lopen.
Zondag 19 Juni 2005
Vanmorgen vroeg opgestaan, eerst Faxie uitgelaten in de buurt. Hij piepte al een beetje dat we op moesten schieten: hoge nood.
Daarna besloten om naar de surfkolk te gaan, smorgens zo vroeg is daar meestal nog niemand.
Fax vond het super dat we met de auto weg gingen, waarheen kon hem geloof ik weinig schelen. Maar het had hem niet aangestaan dat wij alsmaar met de auto ergen heen gingen zonder hem. Maar nu was HIJ eindelijk aan de beurt. Hij ging lekker op de achterbank liggen en zuchtte tevreden.

Tot we bij de surfkolk aankwamen, want dat vond hij super! Geen haltie om, lekker los lopen en rennen met een balletje om mee te spelen!

Daarna thuis in de tuin de kwasten tussen de tenen weggeknipt zodat daar minder snel modder in blijft plakken.
sMiddags heeft Fax geslapen, terwijl wij op vaderdag-visite gingen in Hattem.
Terwijl we daar zaten ging de telefoon: Hans en Sini vanuit Canada. Hoe gaat het met onze hond? Nou, vrij goed, en het staat allemaal op het web-log. Misschien lezen ze het morgen vanuit Victoria.
Maandag 20 Juni 2005
Aloys moest al vroeg beginnen, maar ik niet! Daarom eerst de hond in de auto, lekker even samen naar de surfkolk. Niet te lang, 1 rondje maar vanwege de warmte. Nog maar half 9 en dan al warm. Dat belooft wat! Maar het was wel lekker om daar even te wandelen. Verder was het een rustige, warme dag.
Dinsdag 21 Juni 2005
Vanmorgen vroeg opgestaan, Aloys moest vroeg weg en ik ook. Onze vaste ronde gedaan via de Venedijk om de PZ-school heen. Dat is 20 minuten, en daarna heeft hij geslapen tot Aloys thuis kwam.

Woensdag 22 Juni 2005
Op woensdag werkt Aloys thuis voor zichzelf, en kan hij zelf zijn tijd indelen. Omdat het nog steeds erg warm is, is Aloys ‘s morgens vroeg met hem naar de kolk geweest. Faxie heeft ontdekt daar je eigenlijk heel fijn kan zwemmen…

Donderdag 23 Juni 2005
Vanmorgen vroeg opgestaan, Aloys moest vroeg weg en ik ook. Onze vaste ronde gedaan via de Venedijk om de PZ-school heen. Dat is 20 minuten, en daarna heeft hij geslapen tot Aloys thuis kwam.
Vrijdag 24 Juni 2005
Vanmorgen vroeg opgestaan om te gaan wandelen bij de kolk.

Daar was het ‘s morgens vroeg al vrij warm, niet fijn. De rest van de dag hebben we ons rustig gehouden, het was buiten 35 gr. Binnen konden we het beneden op 24 gr. houden, boven was het tegen bedtijd 27 gr. Alles tegen elkaar open gezet maar dat hielp niet. Beneden op de bank gaan slapen.
Zaterdag 25 Juni 2005
Vanmorgen om 5.00 uur wakker geworden doordat het onweerde. Ramen iets dichter voor de regen, verder geslapen tot half 8. Toen voor de 2e keer onweer niet zo dichtbij. Fax was onrustig, ik dacht misschien heeft hij hoge nood dus hem uitgelaten. Dat vond hij niet zo fijn, hij bleef dicht bij me lopen. Het lijkt er op dat hij niet van onweer houdt.
‘s Morgens ben ik naar de kapper geweest en op de terugweg boodschappen gedaan. Voor ons allemaal vis meegenomen, lekkere zoute harinkies. Lust Fax wel.

‘s Middags gewandeld, o.a. naar het park. Daar was een feest aan de gang, met kraampjes en een muziektent en veel mensen en kinderen, gezellig. We zijn gaan kijken.
Eerst nog bij de slager langs geweest, moest Fax buiten wachten. Er zat maar 3 meter tussen ons, plus een grote ruit tot aan de vloer maar dat had hij niet in de gaten. Hij voelt zich geloof ik wat in de steek gelaten…

Zondag 26 Juni 2005
We zijn in Zwolle bij moeder en Wim gaan koffie drinken, Faxie mee in de camper. Op de heenweg onderweg uitgestapt om vast een stuk te lopen.
Later in Kampen uitgestapt bij de kinderboerderij, via het park terug gewandeld.
Maandag 27 Juni 2005
‘s Morgens later begonnen, eerst thuis gewerkt. Voor vertrek een eind gewandeld door de wijk, daarna Fax eten en water gegeven. Hij heeft geslapen tot Aloys thuiskwam.
‘s Avonds heeft hij lekker vlees met brokjes gegeten.

Dinsdag 28 Juni 2005
Vanmorgen vroeg opgestaan, Aloys moest vroeg weg en ik ook. Onze vaste ronde gedaan via de Venedijk om de PZ-school heen. Dat is 20 minuten, en daarna heeft hij geslapen tot Aloys thuis kwam.
Woensdag 29 Juni 2005
Vandaag had Aloys een afspraak met Arthur, de programmeur van de Campersite. Om 11.00 uur moest hij in Amsterdam zijn. Het was mooi weer dus ging hij op de motor. Maar eerst heet hij “het hondje” uitgelaten. Toen hij thuiskwam weer met Faxie gewandeld, want ik was pas ‘s avonds om 10.00 uur thuis. Dat kwam omdat ik momenteel 1x per week ga squashen met mijn neef Richard de Weerdt, in Zwolle.
Op deze foto zie je Bas, onze squash-leraar.
Donderdag 30 Juni 2005
Vanmorgen vroeg opgestaan, Aloys moest vroeg weg en ik ook. Onze vaste ronde gedaan via de Venedijk om de PZ-school heen. Dat is 20 minuten, en daarna heeft hij geslapen tot Aloys thuis kwam.
Vrijdag 1 Juli 2005
Vanmorgen was Aloys het eerst in de kleren, daarom heeft hij Faxie uitgelaten.
Daarna kreeg hij lekkere kwark, waar ik de wormpilletjes in verstopt heb.
‘s Middags was ik vroeg thuis, nadat ik bij de visboer nieuwe haring had gekocht, ook 2 voor Fax. Jammie!
Aan het eind van de middag zijn we met zijn driexebn nog even naar de Surfkolk geweest, in IJsselmuiden. Lekker rennen en zwemmen!

Zaterdag 2 Juli 2005
Zaterdagmorgen eerst Faxie uitgelaten, daarna haalde Aly mij op. We reden naar het station in Dalfsen waar we mijn vroegere collega Petra en haar zus Monique troffen. Na een bakje koffie uit de thermosfles (het terras was nog niet open) werden de skates ondergebonden en gingen we op weg naar Vilsteren. De route ging via de Steile Oever en bij De Stuw over de Vecht.
In Vilsteren was het gezellig met rommelmarkt, poffertjeskraam en palingrokerij.

Onderweg hielden we zo nu en dan natuurlijk pauze om de voeten
te luchten en zo.

Zoals je ziet ging de terugweg langs het prachtige kasteel Vilsteren.
Zondag 3 Juli 2005
Zondagmorgen beetje uitgeslapen, tegen 12.00 uur bij moeder in Zwolle koffie gedronken. Daarna met Fax gewandeld bij de surfkolk, intussen al vrij warm.
‘s Middags zijn we in slaap gevallen, ik op de bank, Aloys in de stoel, Fax op zijn plek onder de kapstok.

Maandag 4 Juli 2005
Op maandag moeten we weer aan het werk. Onze vaste ronde gedaan via de Venedijk om de PZ-school heen. Aloys is vanmorgen vertrokken met de camper op schoolkamp (2 dagen, maandag heen, dinsdag terug) maar vanwege het slechte weer is het afgelast. Eigenlijk zou ik daarom vroeg naar huis om de hond uit te laten, maar nu doet Aloys dat. ‘s Avonds gewandeld in de buurt o.a. langs de molen op de dijk.
Dinsdag 5 Juli 2005
Weinig bijzonders. Ik ben gewoon naar het werk, Aloys is thuis bij Fax. ‘s Middags kwamen er nog een paar collega’s van ‘m op bezoek, Fax gedroeg zich voorbeeldig. Iedereen vindt ‘m een erg leuke hond! (Commissares Fax noemen ze ‘m…)
Woensdag 6 Juli 2005
‘s Morgens eerst naar het werk tot 12.00 uur. Daarna met Fax naar de hondekapper!
Omdat zijn baasje hem in bad heeft gestopt voordat hij kwam logeren is hij wel lekker zacht maar alle winterwol zit nog in zijn vacht en die zit los. Dit geeft Fax veel jeuk en ons erg veel los haar.
Ik ken van de tijd dat we zelf honden hadden nog een zeer vriendelijke en capabele dame die er voor gaat zorgen dat hij in xe9xe9n keer van al dat losse haar af is. Esmeralda heet ze en haar Hondenkapsalon heet Astrea.
![]() |
Nou, dat was een hele klus. Esmeralda heeft regelmatig stagiaires en hier wordt Fax in bad gedaan door Baba, een stagaire uit Urk.
Fax werd eerst ingezeept met gewone shampoo, daarna nog een keer met speciale. Vervolgens werd met een “waterblazer” warme lucht tussen zijn vacht geblazen waardoor de losse wol uit zijn vacht werd geblazen.
Het kwam nu goed uit dat Fax thuis door de baasjes wel eens wordt gestofzuigd want daar leek dit veel op, waardoor hij er gelukkig niet zo erg van onder de indruk was.
Daarna werd met een speciaal wolharkje nog heel veel wol uit de vacht gehaald, wat soms nog niet zo gemakkelijk was bijv. bij de borst of broek maar met wat speciale olie en een deskundige hand is het toch gelukt.

Tot slot werd, om hem helemaal netjes er uit te laten zien en voor het gemak, aan de voeten en benen het lange haar wat ingekort zodat er minder vuil in blijft hangen. Zoals je ziet komt hier de bazin zelf er aan te pas voor de “finishing touch”.
Uiteindelijk is iedereen is vol lof, zowel over zijn gedrag als over zijn uiterlijk, en ga ik met een schone frisse hond weer op huis aan.
En Fax? Die is nu wel een beetje moe van zo’n opwindende middag. Zijn allereerste bezoek aan een hondenkapper ooit, en hij heeft het prima gedaan!
Donderdag 8 Juli 2005
Weinig bijzonders. Aloys is thuis bij Fax, ik reis door het land. Om half 9 in Hoogeveen, om half 2 in Leeuwarden en om 4 uur in Heerenveen.
‘s Avonds nog naar Zwolle, neef Richard is jarig. Aloys zegt tegen mij: ga je mee? en Fax staat klaar bij de achterdeur. Dus mocht hij ook mee. Braaf in de auto gewacht, en op de terugweg ergens onderweg heeft Aloys ons afgezet zodat we nog een mooi stuk konden wandelen. Het schiet al op, nog maar 2 nachtjes slapen………
Vrijdag 8 Juli 2005
Vandaag Aloys en ik allebei werken, een saaie dag met regen.
Morgen brengen we Faxie weer naar huis, baas en vrouwtje landen vandaag op schiphol.
Maar vanavond zijn we na het eten (van ons niet van Fax) een eindje om geweest met de fiets.

Nou, dat valt nog niet mee met Fax. Na een hele dag uitrusten wil Fax de energie er wel even uit lopen, en vindt hij het een prachtig spel om te proberen om de fiets voor te blijven. Het resultaat is dat ik met fiets en al wordt voortgetrokken, en voorzichtig moet zijn want deze fiets heeft handremmen, dat is eigenlijk niet zo handig. Maar daar heeft Fax geen verstand van, hij vindt het gewoon lekker om te rennen. Tot hij ineens een noodstop maakt omdat hij iets kwijt moet. Het komt op als p……..
Zaterdag 9 Juli 2005
Aan alles komt een eind, aan de vakantie van Hans en Sini en dus ook aan deze logeerpartij. Alle spullen van Fax moeten weer bij elkaar gezocht worden, en in de auto gepakt.

En de hond zelf moet natuurlijk ook mee. Zoals je ziet zit hij er helemaal klaar voor, weinig kans dat je hem vergeet.

Een hartelijk weerzien, Faxie is weer thuis.
Hier wordt het vrouwtje Sini als eerste begroet, daarna baasje Hans. We hebben mooie foto’s gezien, en een groot stuk van de film. Mooi land Canada, misschien gaan wij er ook nog eens kijken. Daar komt dan misschien ook wel een web-log over, wie weet.
De hondenkapster heeft haar werk heel goed gedaan, complimentjes voor zo’n mooi uitziende hond alom, en: hondekapsalom Astrea heeft er een vaste klant bij! Hondenkapsalon Astrea, Burg. Oldenhoflaan 44, Kampen Tel. 038-3313300, vraag naar Esmeralda.






